woansdei 9 maaie

Hjoed ferfarre we nei in nij adres en moatte derfoar mear as 200 km ride en dat duorret sawat de hiele dei, om't men hjir mar op syn heechst in snelheid fan 50 km per oere helje kinne. It gong hjoed noch stadiger om't men oeral mei de diken dwaande wiene.  Op 10 km fan Sighetu haw we earst in prachtich moai nij kleaster besjoen, wat nei de kommunistyske tiid hielendal yn de styl fan de streek Mara mures opbout is, mei in tige spitse toer. De sinne skynde mar de loft berûn en letter yn de bus krigen we nei it middeisiten in tsjokke reinbui.
It middeisiten wie dizze kear wat ienfâldiger, bôle mei alderhande soarten belis op in skaal, mar gjin bûter der by, en in bakje mei iis ta. De streek fan Maramures is Bokovina, it boekenlân en in soad huzen binnen ek noch fan hout, mar der wurde noch folle mear nije huzen bout fan beton en stien, mar dy binnen faak mar heal klear. De doarpen binne ek echte streek doarpen wêr't de huzen ek allegearre oan de dyk stean. Hoe fierder we kamen hoe minder at de diken wiene. Doe't we oer de passen riden wie it hielendal min, mar men wie ek hurd oan it wurk dermei. We moasten hjoed trije passen oer, de earste wie op in bochten fan 1416 m op de skieding fan it âlde Oastenryk en Moldavië, de twadde wie op in hichte fan 1271 m en de tredde op 1096 m. Dat no binne we yn it Roemeenske Moldavië, mei wer in hiel oare boustyl en bewenners. Foar dat we nei it hotel gongen besochten we noch in hiel âld kleaster yn Voronet. We mochten yn koarte broek net nei binnen, mar moasten in soarte fan rokje omdwaan, dus hilariteit rûnom en mar foto's meitsje derfan. Giel hat ús in wiidweidige útlis jûn oer de fresko's fan de bûtenside fan de tsjerke en dernei binne we nei it Best Western hotel yn Guru Humorulul tien, wêr't we fan it buffet items koene.

Tiisdei 8 maaie

Hjoed sille we in oantal memorialen besykje yn Sighetu en dêr bûten. We rinne earst de stêd yn om nei it memoriaal oer de Roemeenske skiednis wat te sjen. It museum is fêstige yn in finzenis dy't bout is troch de kommunisten en wêr't in soad tsjinstanners fan it kommunisme fêstset binne sûnder in rjochtsaak of proses.
It is in tige treffend gehiel en men kin lang net alles besjen ek om't de beskriuwing yn it Roemeensk is. We krigen wol in beskriuwing mei yn it Ingels of Dútsk, mar om alles te lêzen falt ek net ta. Midden yn de romte wêr't de finzenen luchten waarden wie in muorre mei alle nammen fan de minsken dy't omkaam binne. Ek wie der ûnder de grûn in romte foar in meditatyf  momint. Bûten it gebou stie ek in tige oangripende byldengroep dy't de fersleine minsken ferbylden.
Dernei riden we de stêd út om it plak te besjen wêr't guon deaden dumpt waarden op it earme tsjerkhôf. Hjir stean ek stiennen mei alle nammen en in hage yn de foarm fan it lân Roemenië en in monumint The Ladder of life platform wêr't we op klimme koene. Mei de bus gongen doe nei in wat freonliker barren it begraafplak fan Sapanta, wêr't we earst wer in goed middeismiel krigen. It begraafplak stiet fol mei ornaminten makke út hout mei ôfbyldingen  en ferhalen fan de minsken dy't dêr begroeven binne, In besiker beskreau it sa: It tsjerkhôf is tige moai, net in plak fan de dea, mar hjir skynt de dea ek moai te wêzen, en derfoar tank ik de makker. It doarp is it echte histoaryske Maramures. Langs de dyk stiene in soad kreamkes mei tradisjonele klean en oar hânwurkspul.
Doe gongen we werom nei Sighetu om in besite te bringen oan it Elie Wieselhûs, ek wer in memorabel barren foaral beljochte waard, as je it ferhaal hearre ek út it boek de dagen dat Elie Wiesel skreaun hat oer dy tiid dat hja dêr libben en troch Rob foarlêzen waard út syn boek de Nacht yn it Frysk. Foldien en fol mei yndrukken sochten we ús keamer yn it hotel wer op om by te kommen fan alle dramatyske foarfallen.

Moandei 7 maaie

We ha fannacht better sliept as juster want doe wie der noch al wat leven yn de strjitte wêr't ús keamer oanlei, omt we de ruten iepen hiene fanwege de warmte. Wol hearden we fannemoarn ek de fleantugen wer oer de stêd fleanen, mar sa wiene wy hjir ek lande. Justerjûn ha we meininoar nei it iten noch de stêd yn west om op in terraske te sitten. De stêd hat in soad pleintsjes wêr't terraskes binne en goed beset binne troch de studinten dy't de stêd hat.
Fannemoarn stie de bus om heal wei tsienen klear om ús nei ús oare plak te bringen, dizze kear in grutte rojale bus foar mear as 30 persoanen en dy hâlde we de hele wike. Yn Gherla beseagen we de bûtenkant fan de Armeense tsjerke, want yn dat plak wenje noch in sóad Armeniers, hja wiene hannelslju dy't har hjir fêstigjen. Underweis wie de bloeiend accasias in prachtich gesicht.  Us eartste stopplak, siz mar plaspauze, krigen we op de grins mei Mara Mures, wêr't wy dy provinsje ynriden. We krigen in hearlik middeis iten yn Baia Mare op it terras, Doe gongen we wer fierder de Karpaten yn om in pas op 988 m oer te gean mei in moai útsicht op de bergen fan Oekraïne. Hast foar ús oare stânplak besochten we yn Desesti in hiel oude ortodokse tsjerke yn hout mei âfbyldingen út de Bibel en ikoane op it hout beskildere. De stjerke is Werelderfgoed en de pastor fertelle ús it ien en oare der oer. Op wei nei it hotel riden we noch efkes de Roemeensk Oekraïnyske grenspost by del. Yn it hotel moasten we sels de koffers nei boppe sjouwe want der is gjin lift. It hotel stiet nei

st it bertehûs fan Eli Wiesel en is as museum ynrjochte. It wie hjoed wer in prachtige sinnige dei.

snein 6 maaie

It is sneintemoarn en we sille net in tsjinst bywenjen, want der ferstean we fêst neat fan. Wol is it by it moarnsiten earst wachtsje op it noadige breamateriaal, want men is tink net went on in grutte groep tagelyk. It is hjoed wer in mooie dei en we gaan nei it moarnsiten de stêd yn.
We besykje earst it plein me de roomske tsjerke en rinne dan nei de Unit aryske hoeke mei de teologyske skoalle en biskops hûs en fierderop de tsjerke. Op it plein foar de orthodoxe tsjerke is it drok, want de minsken kunnen der allegeare yn. By de Herfoarme tsjerke moatte we in kertier wachtsje, want de tsjinst duorret wat langer. It is hjoed memmedei en der waard doopt yn de tsjinst. De dûmny is trouwt mei in Nederlandske frou en praat dêrom ek Nederlands. Hy fertelt ús oer de tsjerke en de verlatingsangst yn de rin fan de tijd. We besjoche ek de lytse útstalling fan it ferline yn de rjochter toer fan de tsjerke. Dan gean we nei in lunsj adres en ite dêr lekker. Nei it miel rinne we de âlde stêd wer yn, in restaurearre stik stêdsmuorre by del. Sa komme by de Fransiskaner tsjerke dy foar de Unitarysken de grutte tsjerke is, hy is prachtig opknapt.
No gean we by de Hongaars Roemeense universiteit by del wêr't it drokte fan belang is vanwege it slagjen fan de studenten foar haar eksamen. Werom rinnend nei it hotel begjint it te stoppen en hurd te reinen, dat sa gau mooglik nei it hotel en yn de keamer útrêste.

4 mei 2018

Om negen uur Roemeense tijd, een uur later dan het in Nederland is, zijn we in het hotel Agape aangekomen. De kamers zijn hier erg ruim, maar nog wel warm. Het eerst dan maar de ramen open gezet voor frisse lucht. We zullen nog wat eten in het hotel en even de stad in voor geld uit de pinautomaat halen.
De vlucht van Eindhoven naar Cluj verliep goed, we vertrokken wel wat later, maar zonder verdere. ongewissigheden. Wel zouden we haast met één minder vertrekken want voor Jelke was twee keer een terugboeking gedaan in plaats van heen en terug. Gelukkig kon dat nog tijdig hersteld worden. In Cliujstond de bus al klaar om ons naar het hotel te brengen.
Cliuj is een grote stad van 300.000 inwoners en is even modern als onze steden. Het verkeer rijdt hier wel hard, maar stoppen op tijd voor rood licht. Morgen zullen we een stadswandeling maken en zien het bij daglicht, nu hebben we een verkenningsrondje om de kerk gemaakt en n geld gepind en daarna het hotel weer opgezocht.

2 mei 2018

Op zaterdag 5 mei vertrekken we met een groep naar Roemenië. De reis vangt aan in Holwert en we gaan met een bus naar Eindhoven om vandaar met het vliegtuig in 2,5 uur naar Roemenië te vliegen naar Cluj-Napoca. Van daaruit gaan we een rondreis maken door Noord Roemenië grotendeel door de Karpaten. Op donderdag 17 mei hopen we weer terug te vliegen vanuit Cluj naar Eindhoven.

moandei 29 maaie

Mei twa taxi buskes binne we nei it fleanfjid fan Timisoara ta brocht. We moasten fansels wol twa oeren wachtsje, mar doet alles der yn siet, starte de piloot de motor en gongen we op tyd de loft yn. Sa kamen we ek op tyd yn Eindhoven oan, mar de sjaufeur miende dat we in oere letter oankomme soene en dus moasten we dêr efkes wachtsje ek fan wege syn rydoeren. Yn Apeldoorn is Marjanne der útstapt en haw wy kofje dronken yn it Posteljon. Sa kamen we ek troch wat opstoppings om acht oere yn Holwerd oan en binne wy mei in foldien gefoel nei hûs ta gien.

Wha't noch wat lêze wol fan myn fytstrektocht nei Dresden kin dat lêze op www.pindat.nl ellertfietst.