Roemenië dag 7

Na gister een heerlijke dag gehad te hebben en 's avonds nog weer een stukje op de boulevard gewandeld te hebben kregen een warme nacht voor de boeg. Bij het ontbijt om acht uur was iedereen wel weer present. We vertrokken om negen uur naar Babadag om een moskee te bezoeken een van de oudsten in dit gebied dat heel lang door de Turken was ingelijfd. Het duurde even voor de imam kwam en we bekeken dan eerst maar het gebouwtje ernaast een mausoleum met grafkist van de bouwer van de moskee. Om de moskee in te gaan moesten de schoenen wel uitgedaan worden. Giel vertaalde het verhaal van de imam en daarna werd men uitgenodigd om aan het gezongen gebed deel te nemen, wat voor sommigen een bijzondere ervaring was.

Verder ging de reis naar Ensila om een zeer oude burcht van Genuezers te beklimmen en van het uitzicht te genieten.  Door onoplettendheid van Rob waren we de zijweg al voorbij gereden en moesten ook stoppen vanwege een file. Gelukkig kon de chauffeur de bus terug rijden en draaien bij een smal zijweggetje. Van de burcht was alleen de ommuring over maar er was ook een klein gebouwtje met informatie.

Daar vandaan gingen we naar het lunchadres, waar we weer een uitgebreide maaltijd ontvingen.
Daarna reden we naar Istrië om de opgravingen van de Romeinse stad, die oorspronkelijk door de Grieken gesticht was te bezien. Dit was een zeer groot gebied met opgravingen van de oude Romeinse stad en een groot museum gebouw met vondsten die er gedaan zijn. Binnen in het museum was het door het glazen daken loei heet en we waren blij buiten een beetje wind te voelen.

Toen werd het tijd voor het laatste stukje naar het hotel in een dorpje even voorbij Constanta waar we vanaf de autoweg een mooi gezicht op hadden. Het hotel ligt aan de wandelboulevard met uitzicht op zee, en vanzelf moest er een duik in de Zwarte Zee genomen worden om lekker op te frissen. Het zeewater is 28gr en de luchttemperatuur was gezakt naar 23 gr ,Het strand is aardig breed, maar tegen de boulevard aan is het een grote vuilnisbelt zoals ook langs de wegen het geval is met veel plastic afval en zwerfvuil.
De avondmaaltijd was prima vooral het fruit dat we toe kregen. Het hoogseizoen is hier voorbij dus is het wel aardig rustig en zijn veel hotels al gesloten.

Roemenië dag 6

Na het avondeten zijn we gisteravond nog een wandeling wezen maken langs de Donau,

een soort boulevard met allemaal hotels en restaurants. Daar hebben we nog een terrasje genomen om wat te drinken. Door een beschonken man werden wat gestoord maar hij werd door het personeel snel verwijderd, wel kwam hij steeds terug en had nog een onderhoud met Jelly. Om elf uur ging de tent sluiten en zijn we weer naar het hotel gelopen. Tijdens de avondmaaltijd was er van een familie een doopfeest gaande met erg harde muziek en dans.  We kregen een drie gangen menu tomaatsalade en vlees met rijst en een tiramisu toetje na.

Vanmorgen werden we alweer om acht uur aan het ontbijt verwacht om dan om negen uur klaar te staan bij de bus. We reden naar Muroghimol om vandaar door de Donaudelta te varen. De route ging langs de zuidelijke tak van de Donau over een hoger gelegen weg, zodat we een mooi uitzicht hadden op de Delta. Onderweg zagen we de grote kale velden en heuvels van dit gebied. Met de drie vaartuigen gingen we eerst naar een hotel voor de plaspauze, daarna voeren we verder het gebied in dat zo groot is als de beide provincies Fryslân en Groningen samen.

Er was van alles te zien, een bepaald soort kleine reigers, een waterslang, en  twee pelikanen hebben we gezien. Op een zanderige plek zaten diverse vogels die we bekeken, maar zij en wij werden opgeschrikt door twee wilde honden die wadend door het ondiepe water zwanen wilden pakken. Toen Joke begon te fluiten keken ze wel op maar gingen toch verder met hun jacht en kregen een zwaan te pakken. Zo hebben we dus echt gezien hoe de natuur werkt. Na twee uur varen gingen we terug naar het hotel in de "Biesbosch" om er te lunchen, het was een zeer uitgebreid buffet voor de visliefhebber en de vleesetende, wat er goed in ging. Er was nog tijd over om bij het resort bij het zwembad op ligbanken van de zon te genieten. Sommigen vonden dat niet voldoende en gingen in hun ondergoed het zwembad in wat een zeer aangename verkoeling gaf bij de wolkeloze hemel en een temperatuur van denk 27 graden.

Met de vaartuigen gingen we weer terug naar de bus en reden weer naar Tulcea om voor we naar het hotel reden eerst naar het monument te gaan en naar boven te klimmen. Het monument is in 1970 opgericht om de aansluiting van de Dobrogei met Roemenië te gedenken. Daar werden de nodige foto's gemaakt en vervolgens terug naar het hotel om nog tijd te hebben voor het doen van wat boodschappen.

Roemenië dag 5

Het is vandaag zondag, maar wij hebben geen idee meer welke dag het is. Gisteravond hebben we een uitgebreide maaltijd gehad en goed geslapen. Vanmorgen stonden we weer om negen uur klaar om met de bus naar Tulces te rijden. Het landschap waar we door rijden is erg vlak met hele grote velden waar of mais, koren of zonnebloemen op staan. Wat de korenvelden betreft die zijn al geoogst en zien er dus zwart uit, de maïsvelden staan nog, alhoewel er ook al geoogst wordt. De zonnebloemen zijn vaak uitgebloeid maar op een enkel veld bloeien de bloemen nog en dat is vanzelf een mooi gezicht. De agrariërs onder ons hebben wel de nodige zaken over de velden en het materiaal te zeggen, maar dat is vaak wel interessant, alleen kan ik het hier niet allemaal opschrijven.
De vorige dagen hebben we al verschillende mensen gehad die misselijk of wagenziek waren en ook vandaag gebeurde dat weer dat er een enkeling over moest geven. Soms dachten we dat we wat verkeerds gegeten hadden, maar de vermoeidheid speelt misschien ook een rol. Andrea had geadviseerd om veel te drinken en goed de handen te wassen, ook hebben we vanmorgen een extra stop gemaakt om even wat te bewegen.
Zo kwamen we om twaalf uur bij de veerboot aan die ons over de Donau moest varen, maar het lukte niet met de klaarliggende voor over te varen, waar al twee vrachtwagens op stonden. We moesten een uur wachten om overgezet te kunnen worden, maar dat was geen probleem er was daar genoeg te beleven en een bekertje koffie te kopen.

 

Hiervandaan reden we naar Niculjel om de opgraving van een Romeinse kerk te bezien waar in de crypte drie martelaren begraven lagen uit 313 na Christus. Het was helemaal door een modern gebouw als museum opgezet en kregen van Giel en Rob natuurlijk de nodige uitleg.

Een aantal kilometers verder hebben we lunch gehad van soep en slaschotel en konden daarna rijdend langs de Donaudelta van hoger gelegen weg dat mooi zien en aan de overkant lag Ukrajina of Texel Oekraïne. In Tulcea aangekomen hebben we het museum bezocht over de  Donaudelta, over het landschap, de flora en de fauna en de vissen in het water in het bijzonder de steur. We konden dat in het aquarium mooi bekijken en n zelfs tussen de vissen staand een foto maken.

Roemenië dag 4

Het werd gisteravond weer een vrolijke boel, nadat we van het rijkelijke BBQ gegeten hadden, waar ze 8 verschillende salades zelf bij hadden klaargemaakt. Ook werd er rijkelijk in kleine glaasjes drankjes geschonken die aan het eind van de avond niet allemaal leeg gedronken waren omdat het wel erg scherp was. Maar er waren ook wel andere verfrissingen en na het nuttigen van het vlees kwamen de eigen gemaakte koekwerkjes weer op tafel. Na het uitwisselen van de cadeautjes hield de vrouw van de dominee Joeta een korte presentatie over het huis dat als diakonaal centrum zal worden ingericht.
Levente kwam daarna met zijn accordeon om de zang te begeleiden, wat natuurlijk ook aanleiding was om de benen in beweging te brengen, nadat een deel van de tafels waren verwijderd. Het werd zoals ook de vorige keren een gezellige avond. Tegen twaalf uur gingen wij naar ons slaapplek.

Vanmorgen werden we alweer om kwart voor acht verwacht voor het ontbijt, om dan om half negen het afscheidsceremonie met onze gasten te hebben en het maken van een gezamenlijke foto. Het lukte om op tijd te vertrekken naar Prejmer waar we zullen overnachten.
Vanmorgen gingen we eerst naar Prejmer om daar de Weerkerk te bezichtigen, waar Giel ons tekst en uitleg gaf over de graaf gebleven ommuring van de kerk met 170 vluchtwoningen die in de muur gebouwd gebouwd zijn. Het was een zeer mooi geheel dat we met plezier bekeken hebben.

Toen gingen we op weg naar ons volgend doel, met de planning om daar het middagmaal te gebruiken, via een mooie route door de Karpaten over weg nr 10. Halverwege was een viaduct dat half afgesloten was met rotsblokken om auto's breder dan 2 m geen toegang te geven. De buschauffeur kon niet onbeschadigd langs de blokken komen en keerde de bus om weer 60 km via de kronkelige weg met haarspeldbochten terug te rijden, zodat om 13.00 uur weer op ons uitgangspunt  na het bezoek aan de kerk terug waren. Nu zouden we de route nr 1 volgen door de Karpaten, waar een aantal toeristen dorpen liggen waar nogal een een "Stau", file voorkomt en dat was vandaag ook het geval, zodat we niet hard opschoten. De chauffeur heeft ook zijn verplichte rust, maar het lukte niet een geschikte plek te vinden. Pas om half vier was er een plekje bij een tankstation om even te rusten en een drankje en broodje te kopen. Zo kwamen we pas om half zeven bij ons overnachtingsadres.

We konden nog niet in het nieuwe gebouw van het hotel overnachten omdat het nog niet afgebouwd was en werden in het Pensiunea Casa Matei over de kamers verdeeld.

Roemenië dag 3

Gisteravond ging voor veel reizigers het lichtje al gauw wat lager gaan branden en vertrok men na de ook weer warme avondmaaltijd snel naar hun nachtadres. Vaak worden de gasten daar ook nog weer onthaald met wat eten en drinken.
De nachtrust was goed en deed velen weer opstaan behalve voor Kees die op bed bleef. Ook twee anderen bleven liever thuis en gingen niet mee met de bus naar Sfantu Gheurghe de hoofdplaats van de provincie. We kregen daar de mogelijkheid om naar het diaconale centrum om daar geïnformeerd te worden over hun werkzaamheden en de verzorging van ouderen en behoeftigen. De anderen gingen naar het museum om over de geschiedenis van de bevolking van deze streek de Szekler de grensbewakers te horen en te zien. Het was een mooi gebouw en een prachtige uitstalling. Maar het interessantste was de lezing van Giel.
Daarna gingen we met elkaar naar het ziekenhuis waar Andrea werkt en moesten sloffen over de schoenen aantrekken en een overjassen aan om op de neonatologie te mogen bezoeken.verder gingen we nog naar de  KNO afdeling van Andrea. Dichtbij het ziekenhuis gingen we naar een restaurant om te eten dat ons goed smaakte, maar wij zijn gewend het wat warmer te eten. Terug naar de bus gingen we naar Brasov om de stad Kronstad een van de zeven Burgtsteden in Transsylvanië te bezien. Het was een klein stukje lopen naar het centrum, waar die dat wou met Rob en Giel een rondleiding kregen. Vanwege het mooie warme weer bleef het bij het bezichtigen van de Zwarte Kerk, die overeind was gebleven na de grote brand van de stad in 1689. In de kerk waren bijzondere banken waarvan de rugleuning gedraaid konden worden, om de ene keer naar het altaar en de andere kant naar het orgel te kunnen zitten. In de drie beukige kerk waren ook prachtige oude banken van de gilden met beschilderingen. Er mochten geen foto's gemaakt worden maar heb toch een enkele gemaakt om jullie een indruk te geven. Terug met de bus vielen velen toch wel in een slaapje en  zo kwamen we weer aan in Nagyajta waar men bezig was met de BBQ en wij konden nog wat bijkomen van de dag.

Roemenië dag 1en 2

Vannacht hebben we redelijk goed geslapen in het verblijf van internaat van de unitarische school. We hadden gisteren een goede vlucht naar Cluj, waren wel wat later vertrokken maar kwamen op tijd aan en de busjes stonden klaar om ons naar het internaat te brengen. We hebben nadat de koffers naar de derde verdieping gebracht waren naar het restaurant gelopen waar we het uitgebreide en ruim bedeelde avondmaal gebruikten. In dit hotel restaurant hebben we vorig jaar overnacht. Terug naar het internaat zijn we nog even door de oude stad gelopen met de gezellige terrasjes.
Vanmorgen moesten we vroeg opstaan en ontbijten in het internaat omdat de bus ons om acht uur naar Nagyata te brengen, maar dat werd half negen. Tegen twaalf uur hadden we een koffiestop en kwamen na twee uur in Nagyata aan, waar we hartelijk ontvangen werden met een borrel.

H

Het middagmaaltijd was geweldig en we werden daarna uitgenodigd om naar de gastgezinnen te gaan. Binne en ik zullen overnachten bij een familie die vlak tegenover het gebouw van de kerk. We kregen elk een slaapkamer toegewezen waar ze denk zelf  anders slapen, maar dat deden ze nu op een bedbankje in de keuken.

Vanmiddag zijn we met twee wagens met een trekker ervoor naar de buffels wezen kijken en via het pad dat door de beek gaat terug gereden. 

Ook gingen we langs het huis waar het diakonale centrum zal komen mede bijdrage.gen vanuit Nederland. Terug gekomen werden we weer uitgenodigd voor de avondmaaltijd die weer lekker smaakte.

Roemenie derde reis

Moarn sille we foar de tredde kear in reis nei Roemenië meitsje. We reizgje om acht oere ôf mei de bus út Holwerd nei Dordmund wer't we mei it fleantúch nei Cluj yn Roemenië fleane. We oernachtsje dêr yn it gebou fan de predikanten oplieding om't dy noch fakânsje ha.