Jabikspaad dag 4 23 km

 

De volgende dag zaterdag 2 augustus ben ik met de auto naar Stiens gereden om daar op de bus naar Sint Anne te gaan waar ik moest overstappen op de bus naar Sint Jabik. Op beide reisgedeelten was ik maar de enige in de bus en had dus een privé vervoer. In Sint Jabik stonden een aantal fietsers voor de kerk, die jammer genoeg nog niet open was. De beid stellen fietsers kwamen mij op het smalle pad naar de Bildtdijk voorbij rijden. De route voor de wandelaar gaat over de Boonweg naar de Zeedijk en voor de fietsers over het fietspad naar Zwarte Haan. Daar aangekomen kon ik koffie met appeltaart nuttigen voordat ik verder bovenop de dijk naar Nije Syl toe liep. In Ouwe Syl dacht ik bij het Graauwe Paard wat te drinken maar die ging pas om vier uur open, dus dan maar naar Wad Noflik de oude molen met terras en uitspanning. Bij klooster Mariëngaard een stempel gehaald waar een hond erg blafte en me van het erf af jaagde. Voorbij Finkum was mijn telefoon leeg en lukte niet om die op te laden terwijl mijn gps het ook al niet meer deed, door slijtage aan de aan- en uitknop. Toch redelijk op tijd kwam ik weer in Stiens aan om met de auto huiswaarts te rijden.

Jabikspaad dag 3 19 km

 

Op vrijdag 23 augustus heb ik een derde etappe gelopen van Franeker naar Sint Jabik. Hiervoor ben ik met de auto naar Franeker gereden om daar de auto te parkeren. Het was stormachtig weer met regenbuien, maar na Schalsum kreeg ik de eerste miezer en heb onder het viaduct even geschuild. dit duurde me te lang en ben toch doorgelopen over het fietspad naar Boer en onderweg werd het al wat droger en droogde mijn kleding ook door de harde wind. In Ried liep een mevrouw mij voorbij met een boekje in de hand en vroeg ik of ze ook het Jakobspad liep, dat was niet het geval, maar het Elfstedenpad wat hier ongeveer gelijk op liep van Franeker naar Ried. Hier moesten we elk onze eigen route nemen. Voorbij Ried kreeg ik nog weer een bui en heb in de luwte van de bomen een broodje genuttigd tot de bui grotendeels voorbij was. De route naar Minnertsga liep over een onverhard pad door de landerijen en na het dorp een stuk over een oud spoortracé. Dan nog een stukje over de Griene Dyk naar Sint Jabik. Hier was de kerk open voor een expositie en kon ik een kopje koffie krijgen, voordat ik met de bus naar Leeuwarden reisde en met de trein naar Franeker.

Jabikspaad dag 2 23 km

 

 

 Op donderdag 1 augustus heb ik de volgende etappe van het Jabikspaad gelopen. De bedoeling was om in Mantgum waar ik de vorige keer op de trein naar Sneek gestapt was te beginnen, maar daar ik in de sneltrein zat die niet in MAntgum stopte reed ik door naar Leeuwarden en van daar naar Franeker waar ik begonnen ben aan de tweede etappe r

naar Mantgum.

Jabikspaad dag 1 17 km

 Op 27 juli ben ik begonnen met in etappes het Jabikspaad te wandelen. Hiervoor ben ik begonnen vanuit Sneek naar Mantgum te wandelen, een gedeelte van het westelijke tracé. Het was goed weer en een zuidwesten windje maakte het niet te warm. Bij de Dille heb ik op een bankje mijn broodjes opgegeten en naar de bootjes die langs kwamen varen, gekeken. In Easterwierum kon ik het pad door de weilanden naar Tsjerkebuorren niet vinden en ben langs de weg gegaan richting Mantgum.

 

 

Mantgum

Roemenië dag 12

Vanmorgen konden we even uitslapen na een drukke dag in Bukarest met rondleiding en verpozen en een diner in Monte Carlo, waar het druk was met feestende mensen en de muziek luid aan, zodat het niet de gelegenheid was om een afscheidsrevue van Siet aan te horen. Dat deden we in de binnenplaats van het hotel, maar daar konden we ook niet blijven vanwege andere gasten in het hotel. Terug naar Monte Carlo bleek die al gesloten en zochten een andere gelegenheid, wat wel lukte voor een afzakkertje.
De bus met onze chauffeur stond alweer klaar om de bagage in ontvangst te nemen en naar het vliegveld te rijden. Daar werden we snel ingecheckt en konden gaan winkelen in de belasting vrije winkels, wat ook gedaan werd om de leien op te maken. Het vliegtuig vertrok mooi op tijd en vanwege het mooie heldere zonnige weer hadden we door de raampjes een prachtig uitzicht op de wereld onder ons. In Dortmund stond de bus al klaar om snel via een alternatieve route naar Burgum te rijden, voor de eersten die uit de bus stapten en dan snel door naar de pier om onze Amelanders op tijd bij de boot te brengen, wat gelukkig gelukte. In Holwerd werden we verwelkomd door onze ophalers en moesten we natuurlijk ook nog goed afscheid van elkaar nemen.
Zo kunnen we terug zien op een geweldig mooie reis zonder ongelukken en bijzonder goed verzorgd en geredigeerd door Rob en Giel. Rob vertelde onderweg bij Enschede nog het een en ander over zijn geboorteplaats Busselo en waar hij naar school gegaan was. Een bedankje voor Rob en Giel is dan ook op zijn plaats en we zullen hen verblijden met een vlag van de Europese Unie.
Ook alle andere mede reisgenoten dank ik voor de opgebouwde contacten die we met elkaar hadden en mogelijk zien we elkaar nog weer eens op de en of andere manier.
Groeten en dank.
PS dit keer geen foto's dat kwam er niet meer van.
Kees en Jan zullen ons misschien nog foto's laten zien of toesturen.

Roemenië dag 11

De laatste reisdag vandaag in Roemenië van Efori naar Bukarest. De route gaat hoofdzakelijk over de snelweg van Constanta naar Bukarest. Eerst rijden we nog door een gedeelte van de Dobrogei met zijn glooiende heuvels, maar we bereiken na 40 km het dal van de Donau en gaan over een tak van de rivier over een mooie oude brug en komen in Walachije. Verderop na 18 km is nog een brug over een tak van de Donau en de tolpoorten voor het betalen van de tol. Dan komen we in een uitgebreid vlak gebied, de graanschuur van dit land. De velden  zijn al zwart en kaal, alleen op enkele velden scharrelen oude boertjes met paard en wagen om de resten van de oogst op te rapen. Het zullen wel Roma's zijn die dat doen. Soms wordt er nog volop geoogst en rijden er diverse combine's op het land en staat er een rij vrachtwagens klaar om de oogst te vervoeren. Dat vervoeren gaat vervolgens soms met de trein de havens en anders naar de silo's die hier en daar in het veld staan. Het zijn hier onnoemelijk grote lappen grond en op een enkele veldern staan nog zonnebloemen, wat een mooi gezicht is.
We komen aan in de miljoenen stad Bukarest en stappen uit de bus om een rondwandeling in de oude stad te maken en daar te lunchen. Na de lunch  gaan we weer met de bus voor een tour door de stad, nadat we de orthodoxe kerk bekeken hebben, waar een huwelijk gevierd wordt, ook staat er buiten alweer een volgend paartje klaar voor de kerk. We rijden niet langs het parlementsgebouw, want voor het gebouw zijn optredens van muziekgroepen. Wel komen we langs de triomfpoort en gaan dan naar het hotel.
Een ieder heeft het eind van de middag om zelf te bepalen wat te doen. Dat is soms uitrusten of een wandeling door het park of de stad. Om zeven uur gaan we weer eten in een gelegenheid in het park. We lopen terug naar het hotel om een cabareteske voordracht van Siet aan te horen over onze reis die we gemaakt hebben. Het is een voortreffelijke weergave van ons gezamenlijk ervaren van de reis. Ook Ali spreekt nog een dankwoord wat ons allemaal goed doet. Enkelen zoeken nog een plek voor een afzakkertje in het park En zo sluiten we deze dag af en bijna onze reis.

Roemenië dag 10

We zijn net thuis van ons wijnproeven en overvloedige maaltijd op het wijngoed. Het is albijna tien uur plaatselijke tijd en menigeen is al naar bed, maar er waren vandaag weer twee thuis gebleven omdat men zich niet lekker voelde. We vertrokken vanmorgen weer om negen uur richting Ion Corvin waar volgens de overlevering de grot is waar de apostel Andreas verbleven heeft toen hij het gebied van de noordelijke Dobrogei het verhaal van Jezus vertelde. De rit ging door een bijzonder mooi landschap met glooiende heuvels en zo hier en daar een dorpje. Bij de grot was 25 jaar geleden een orthodox kerkje gebouwd en later ook een klooster. De grot werd een pelgrimsoord en beschouwd als de oudste kerk van Roemenië. Daar het kerkje te klein werd voor de toeloop kwam er nog een grotere en mooiere kerk kwam erbij. Alles op een zeer afgelegen plaats in het land, maar waar in de omgeving de Romeinen een stad gebouwd hebben voor uitgediende soldaten en die zich vermengden met de plaatselijke Daciers. We liepen de westpoort in en over de hoofd verbinding naar de oostpoort. Bij de basiliek maakten we wat foto's met op de resten van de pilaren enkele friezen.

Hiervandaan konden we de top van het mausoleum al zien, waar dan heen gingen en er omheen liepen om de mooie reconstructie van het geheel te bezien. In het museum waren de origineel resterende stenen en voorstellingen te zien. Maar eerst gingen we naar het naastgelegen restaurant om een eenvoudige maar lekkere en voedzame lunch te hebben. In het museum waren de brokstukken indrukwekkend om te zien en we vroegen ons af of ze die in het gebouw gekregen even of het gebouw om de opstelling gebouwd hebben. Verder gingen we toen naar een wijngoed dat in 2012 opgezet was en nu een terrein beslaat van 160 ha.

Alexander gaf ons tekst en uitleg over de wijngaard en de opzet van het geheel. Men had windsingels aangelegd om de struiken tegen de wind te beschermen, maar ook om het verstuiven van de stoffige grond tegen te gaan. Dit jaar hopen ze in aanmerking te komen voor de erkenning van biologisch en ecologisch bedrijf. We bezochten ook de voorraadketels die door Italianen gefabriceerd en geplaatst zijn. Toen kwamen we in het proeflokaal waar we zes soorten wijn van wit droge wijn naar rood zoetere wijn proefden en er meeste soms wegspoelen. Nog even naar de eiken tonnen en dan naar de eetzaal voor een nog uitstekender maaltijd, met wijn vanzelf. Op de terugweg was het rustig in de bus, maar in het hotel moest alles nog even doorgenomen worden ook voor de thuisblijvers en werd het wel aardig rumoerig zoals gisteravond ook het geval was.